Biegunka z krwią u dziecka - 7 realnych przyczyn i kiedy udać się do lekarza

Co oznacza krwawienie w przewodzie pokarmowym u dziecka - definicja i różnice kolorystyczne

AITekst opracowany z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Zasady i ograniczenia

Krwista biegunka u dziecka stanowi krwawienie z przewodu pokarmowego wymagające natychmiastowej konsultacji medycznej. Objaw ten może przybierać różne odcienie czerwieni, co wskazuje na inny etap przebiegu choroby i inną przyczynę fizjologiczną.

Jasnoczerwona krew, pochodząca z odbytu lub odbytnicy, objawia się jako płynne, krwiste plamki w stolcu przypominające sok pomarańczowy. Ciemna, brązowa lub czarna krew wskazuje na krwawienie z jelita średniego lub górnego odcinka przewodu, co jest cechą charakterystyczną dla wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Smolisty stolec, znany również jako krwawienie z górnego przewodu pokarmowego, stanowi stan alarmujący wymagający pilnej diagnozy endoskopowej.

• Jasnoczerwona krew - najczęstsza, pochodzi z odbytu lub odbytnicy, widoczna jako płynne, czerwone plamki w stolcu
• Ciemna kwaśna krew - ciemnobrązowa lub czarna, występuje przy krwawieniu z jelita średniego lub górnego odcinka przewodu
• Smolisty stolec (krew smolista) - wymaga natychmiastowej diagnozy, może wskazywać na wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub infekcję

Krwista biegunka-pochodzi-z-odbytu jest najczęściej spotykana u niemowląt, gdzie przyczyną są drobne pęknięcia śluzówki odbytu powstałe w wyniku zaparć lub nadmiernego napięcia mięśniowego przy wstrzymywaniu stolca. Dla dzieci poniżej 3 miesiąca życia każda ilość krwi w stolcu jest wskazaniem do pilnej wizyty lekarskiej, ponieważ w tej grupie wiekowej obserwuje się nietypowe objawy, które mogą wymagać specjalistycznej diagnostyki.

Gdy dziecko ma biegunkę, bardzo ważne jest nawadnianie elektrolitami, ponieważ utrata płynów towarzyszy występowaniu krwawień w przewodzie pokarmowym. U niemowląt najczęściej obserwuje się smugi świeżej krwi na powierzchni stolca, wynikające z drobnych pęknięć śluzówki odbytu spowodowanych zaparciami lub twardymi stolcami.

Jasnoczerwona krew najczęściej pochodzi z końcowego odcinka przewodu pokarmowego (odbytnica, odbyt), natomiast ciemniejsza może świadczyć o krwawieniu z wyższych partii jelita. Zapalenie jelita grubego (działające na słowo wrzodziejące) wymaga precyzyjnej oceny przez gastroenterologa dziecięcego, aby wykluczyć choroby zapalne jelit, szczególnie u dzieci z przewlekłymi krwawieniami w stolcu.

Barwniki-imitują-prawdziwą-krew występują w niektórych produktach spożywczych, takich jak buraki lub jagody, co może prowadzić do fałszywego ostrzeżenia rodziców. Dziecko-obserwuje-dyskomfort gwałtowny ból brzucha, powtarzające się wymioty czy gorączka powyżej 38°C wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, ponieważ przy tych objawach krwawienie może mieć charakter krytyczny.

Badanie-wyklucza-falsyfikację poprzez wykonanie badania kału na krew utajoną, które stanowi podstawowy test diagnostyczny w tej sytuacji. Przy podejrzeniu krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem - objawy mogą wymagać endoskopii, aby ustalić dokładne miejsce i stopień uszkodzenia.

Przy podejrzeniu krwistej biegunki zaleca się natychmiastowe zdjęcie stolca i przekazanie go lekarzowi w celach wizualnej oceny krwawienia. Dzieci z przewlekłymi krwawieniami w stolcu potrzebują oceny przez gastroenterologa dziecięcego, aby wykluczyć choroby zapalne jelit, co jest istotnym krokiem w diagnostyce pediatrycznej.

Warto dodać, że krwista biegunka u dziecka może wystąpić po antybiotykoterapii, szczególnie jeśli dziecko przyjmowało antybiotyk długo - kilka tygodni, co jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju zaburzeń flory jelitowej i krwawień w przewodzie pokarmowym.

Diagnostyka - jakie badania zleczyć przy biegunkach z krwią u dziecka

Pierwszym krokiem w diagnostyce krwistej biegunki u dziecka jest natychmiastowe zlecenie posiewu z kału z ustaleniem wrażliwości na antybiotyki. Identyfikacja patogenu i dopasowanie terapii stanowi podstawę skutecznego leczenia, szczególnie w przypadkach zakażeń bakteryjnych.

Kolejność wykonywania badań powinna być następująca: najpierw mikrobiologiczny posiew kału, następnie badanie na krew utajoną (gliacja), a w razie braku wyraźnych wskazań - tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny lub kolonoskopia. Przykładem takiej kolejności jest postępowanie u 5-miesięcznego dziecka z krwią w stolcu i bólami brzucha, gdzie najpierw następuje posiew → gliacja → USG jamy brzusznej → kolonoskopia w sytuacji niejasności.

Badanie na krew utajoną wykrywa niewielkie ilości krwi, które mogą zostać pominięte przy jedynie mikroskopowej analizie kału. To istotne narzędzie diagnostyczne przy krwistej biegunce, zwłaszcza gdy krwiomierz w kale daje wynik ujemny.

Rektoskopię u dzieci poniżej 3 miesięcy życia wskazuje się w każdym przypadku obecności krwi w stolcu, ze względu na ryzyko poważnych schorzeń. Sytuacje wymagające natychmiastowej kolonoskopii to: gwałtowny ból brzucha, powtarzające się wymioty, objawy odwodnienia, gorączka powyżej 38°C, nagła utrata masy ciała, bladość skóry oraz obecność dużych ilości ciemnej, smolistej krwi. Przykładem jest 2-miesięczne dziecko z krwawką i gorączką 38,5°C - wymagana jest pilna kolonoskopia w warunkach szpitalnych.

Pytanie: Jakie badania dodatkowe wykonuje się przy krwistej biegunce u dziecka?

Przy krwistej biegunce najważniejsze są posiew kału z ustaleniem wrażliwości na antybiotyki oraz badanie na krew utajoną. Dodatkowo może zostać zlecone USG jamy brzusznej, a w przypadkach niejasnych - tomografia, rezonans magnetyczny lub kolonoskopia. Badania te pomagają wykluczyć lub potwierdzić infekcje, zapalenia oraz zwężenia owłosieniowe.

Pytanie: Kiedy wykonuje się rektoskopię u dziecka poniżej 3 miesięcy?

Rektoskopię u dzieci poniżej 3 miesięcy wykonuje się w każdym przypadku obecności krwi w stolcu, ze względu na wysokie ryzyko poważnych schorzeń. Szczególnie pilne jest to w sytuacjach: gwałtowny ból brzucha, gorączka, objawy odwodnienia, nagła utrata masy ciała, bladość skóry oraz ciemna, smolistna krew. Dla noworodków przygotowanie do badania endoskopowego może wymagać dodatkowych środków medycznych.

Pytanie: Czy krwista biegunka po antybiotykoterapii wymaga specjalnego podejścia?

Tak, krwista biegunka po antybiotykoterapii wymaga natychmiastowego posiewu z antybiogramem, aby uniknąć niepotrzebnego narażenia na kolejne leki. Najczęstsza przyczyna to zaburzenie flory bakteryjnej i zakażenie Clostridium difficile. W takich przypadkach diagnostyka musi uwzględniać również badanie na krew utajoną oraz ewentualne badania obrazowe.

Praktycznym podejściem jest dokumentowanie objawów - zapisywanie daty wystąpienia krwi, jej koloru oraz towarzyszących symptomów przyspiesza diagnozę i umożliwia lekarzowi szybką ocenę ryzyka.

CZAS TRWANIA NAJCZĘSTSZYCH PRZYCZYN BIEGUNKI Z KRWIĄ U DZIECI [DNI]

Przyczyny biegunki z krwią u dziecka - od najczęstszych po rzadkie schorzenia

Biegunka u dziecka z domieszką krwi występuje rzadko, ale wymaga natychmiastowej oceny, ponieważ może sygnalizować poważne zaburzenia przewodu pokarmowego. Przyczyny tego stanu splatają się z infekcjami, chorobami zapalnymi oraz uszkodzeniami mechanicznymi jelit.

Infekcyjne przyczyny biegunki z krwią u dziecka - opis kliniczny i postępowanie

Najczęstsze infekcje wywołujące krwistą biegunkę to zakażenia bakteryjne, Clostridium difficile oraz pierwotniaki. U dzieci w wieku 2-5 lat najczęściej dochodzi do infekcji Salmonellą lub Campylobacterem, którym towarzyszą gorączka i silne bóle brzucha. Objawy te uznaje się za alarmujące, dlatego wykonanie badania kału na obecność bakterii jest niezbędne. W przypadku Clostridium difficile, które rozwija się po antybiotykoterapii trwającej kilka tygodni, występuje rzekomobłoniasta biegunka z intensywną utratą płynów. Diagnostyka wymaga posiewu z antybiogramem, a w skrajnych przypadkach - kolonoskopii. Kontakt z lekarzem jest wymagany przy każdej postaci krwistej biegunki towarzyszącej wymiotom lub gorączce.

Choroby zapalne jelit u dziecka - rozróżnienie LCD i WZJG

Wrzodziejące zapalenie jelita grubego u dziecka oraz choroba Leśniowskiego-Crohna to dwa najważniejsze schorzenia zapalne w tej grupie. Charakterystyczne objawy to biegunka z krwią i śluzem, bóle brzucha, utrata masy ciała oraz afty w jamie ustnej. Choroba Leśniowskiego-Crohna to choroba o podłożu zapalnym, występująca częściej u nastolatków i młodzieży. Obie choroby wymagają zaawansowanych badań dodatkowych: kolonoskopii u dzieci starszych, badania na krew utajoną oraz oceny immunologicznej. Leczenie obejmuje leki przeciwzapalne i diety eliminacyjne, ale w niektórych przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna.

Przyczyny mechaniczne biegunki z krwią - wgłobienie, szczelina, polipy

Krwista biegunka u dziecka może wynikać z uszkodzeń mechanicznych jelit. Najczęstszą przyczyną u niemowląt jest wgłobienie jelita, prezentujące się w postaci “malinowej galaretki” na talerzu. Szczelina odbytu jest częstą przyczyną występowania krwi w stolcu, szczególnie u dzieci rozpoczynających edukację przedszkolną, gdy pęka błona śluzowa po intensywnym wypróżnieniu. Polipy jelita grubego mogą powodować niewyjaśnione, przewlekłe krwawienia, które wymagają badania endoskopowego. Diagnoza mechanicznych przyczyn opiera się na dokładnym wywiadzie i badaniu fizykalnym, a w razie potrzeby - kolonoskopii.

Tabela poniżej przedstawia aktualne ceny najpopularniejszych badań kału dostępnych w polskich laboratoriach w 2026 roku.

Skuteczne postępowanie wymaga natychmiastowego podjęcia kilku istotnych kroków. Nawadnianie elektrolitami jest kluczowe w leczeniu biegunki u dziecka, ponieważ ryzyko odwodnienia rośnie wraz z ilością krwi w stolcu. Poniższa checklista określa działania, które rodzic powinien podjąć w pierwszych godzinach od wykrycia krwi w stolcu dziecka.

1. Zerwij podanie pokarmu i płynów, które mogły wywołać biegunkę
2. Zadbaj o natychmiastowe nawadnianie - podaj elektrolytkę lub roztwór oralny
3. Zbadaj temperaturę ciała dziecka - gorączka powyżej 38°C wymaga natychmiastowej wizyty
4. Zabierz zdjęcie stolca z krwią dla lekarza
5. Nie podawaj dziecku leków przeciwbiegunkowych bez konsultacji z pediatrą
6. Zleć posiew kału z antybiogramem w ciągu 24 godzin
7. Skontaktuj się z lekarzem jeśli dziecko wymiotuje lub ma bóle brzucha
8. Unikaj samodzielnego stosowania probiotyków - mogą pogorszyć stan
9. Obserwuj objawy odwodnienia: bladość, mała ilość moczu, suchość w ustach
10. Dokumentuj codziennie ilość i kolor krwi w stolcu oraz towarzyszące objawy

Poniższa tabela porównuje trzy najczęstsze przyczyny krwistej biegunki u dziecka, pokazując różnice w wieku dotknięciu, objawach i podejściu terapeutycznym.

ŚREDNIA LICZBA DNI TRWANIA BIEGUNKI Z KRWIĄ U DZIECKA W ZALEŻNOŚCI OD

Postępowanie rodzica - kiedy samodzielnie leczyć, a kiedy udać się do szpitala

Każda obecność krwi u dzieci poniżej 3 miesiąca życia traktowana jest priorytetowo. Dla niemowląt każda ilość krwi jest wskazaniem do pilnej konsultacji lekarskiej, natomiast dla starszych dzieci należy ocenić intensywność krwawienia - jasnoczerwona wskazuje na dolny odcinek przewodu, a ciemniejsza może świadczyć o krwawieniu z wyższych partii jelita. W przypadku biegunki z krwią u dziecka zaleca się niezwłoczną wizytę u lekarza, szczególnie gdy towarzyszy temu gorączka, wymioty lub zaburzenia zachowania. Harmonogram nawadniania elektrolitami zależy od wieku dziecka. Dla dzieci do 12 miesięcy podawaj 1-2 łyżeczki roztworu elektrolitowego co 15-20 minut, natomiast dla starszych - 250-500 ml w ciągu godziny. Nawadnianie elektrolitami musi być intensywne przy krwistym występowaniu krwi w stolcu u dziecka oraz towarzyszącym śluzie. Najczęstsze przyczyny odwodnienia to wymioty, częste wypróżnienia oraz brak apetytu, co wymaga natychmiastowej korekty płynów. Czwarta grupa objawów alarmujących wymaga niezwłocznej pomocy medycznej. Nocna biegunka stanowi istotny czynnik ryzyka, ponieważ może prowadzić do poważnego odwodnienia. Gorączka powyżej 38°C wymaga natychmiastowej diagnostyki, aby wykluczyć zakażenia bakteryjne. Silne bóle brzucha toddawny objaw, który może wskazywać na poważne schorzenia jelit. Wymioty utrudniają przyjmowanie płynów, zwiększając ryzyko odwodnienia. Utrata masy ciała wskazuje na znaczne zaburzenie metabolizmu. Bladość skóry to wyraźny sygnał niedoboru krwi lub albuminy. Zmiany zachowania dziecka mogą świadczyć o poważnym stanie zdrowia. Odmowa jedzenia utrudnia uzupełnianie energii. Obecność śluzu lub ropy w kale wskazuje na zapalenie lub infekcję. Znaczna ilość krwi, czyli smółka, wymaga pilnej oceny przez pediatrę. Przedstawiony algorytm działania przy gorączce 38°C i objawach odwodnienia rozpoczynamy od zmierzenia temperatury ciała. Następnie podajemy lek przeciwgorączkowy odpowiedni dla wieku - paracetamol lub ibuprofen - z zachowaniem właściwego dawkowania. Rozpoczynamy intensywne nawadnianie elektrolitami, monitorując reakcję dziecka. Obserwujemy objawy odwodnienia, takie jak sucha buzia, mało moczu czy zaburzenia zachowania. Jeśli gorączka utrzymuje się ponad 24 godziny lub objawy odwodnienia nasilają się, konieczna jest niezwłoczna wizyta u lekarza. Trzeci czynnik wymagający uwagi to ostra biegunka z krwią i śluzem u dziecka, co może wskazywać na wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Krwista biegunka u dziecka może wystąpić po antybiotykoterapii, szczególnie długotrwałej - kilka tygodni. Zaburzenie naturalnej flory bakterijnej może doprowadzić do zakażenia Clostridium difficile, prowadzącego do tzw. rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Warto przyjrzeć się dokładnej obserwacji i dokumentacji koloru, ilości krwi oraz towarzyszących objawów - zdjęcie stolca pomoże lekarzowi w diagnozie. Unikamy samodzielnego podawania leków przeciwbiegunkowych bez konsultacji z pediatrą - niektóre preparaty mogą pogorszyć stan krwawienia. Lekarz może zlecić badanie kału na bakterie z antybiogramem, aby ustalić przyczynę infekcji. W razie potrzeby może zlecić endoskopię przy krwistej biegunce, w tym gastroskopię i kolonoskopię, dla dokładnej diagnostyki. Rozmawiamy z dzieckiem w spokojny sposób, tłumacząc, że trzeba dodać płynów i że będzie dobrze - używamy krótkich zdań i przykładów, by zmniejszyć lęk. Dokładna obserwacja i dokumentacja to podstawa skutecznego postępowania.

Profilaktyka i leczenie - dieta, suplementy i unikanie nawet małych błędów

Odwodnienie stanowi główne zagrożenie przy biegunkach z krwią u dziecka, zwłaszcza gdy towarzyszą im intensywne skurcze brzucha i wymioty. Dieta przy zaparciach u dzieci oraz krwiste obrazki w stolcu wymagają systematycznego nawodnienia, które musi być monitorowane pod kątem częstotliwości wypróżnień, koloru moczu oraz obecności łez. Leczenie biegunki z krwią zaczyna się od ustalenia, czy dana metoda jest bezpieczna, a najpierw - czy dziecko potrzebuje wsparcia medycznego.

Nawadnianie musi być monitorowane poprzez częste wypróżnienia, kolor moczu (jasny jak koniczyna) oraz brak łez przy podrażnieniu oczu. Dla noworodków zaleca się 70-100 ml/kg masy ciała dziennie, a dla dzieci powyżej 1 roku - 800-1200 ml wody lub napojów elektrolicznych. Niefarmakologiczne metody, takie jak nifuroksazyd, nie są wskazane w przewlekłych przypadkach i mogą prowadzić do nawrotów biegunki, dlatego leczenie biegunki z krwią wymaga skonsultowania się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

Dieta przy zaparciach u dzieci oraz krwawienie do przewodu pokarmowego wymaga wykluczenia produktów drażniących: tłustych potraw, cukru, słodyczy, produktów fermentowanych, fasoli i kapusty dla dzieci z objawami zapalnymi. Zamiast tego zaleca się białko z gotowanych ryb, gotowanego kurczaka, biały ryż, makaron pełnoziarnisty oraz warzywa gotowane. Przykładowe menu: śniadanie - płatki owsiane z mlekiem, obiad - zupa krem z cukinii, druga godzina - filet z dorsza z puree z ziemniaków, kolacja - jogurt naturalny. Unikanie samodzielnego leczenia lekami jest niezbędne, aby nie maskować poważnych przyczyn.

Probiotyki mogą wspomagać przywrócenie prawidłowej flory jelitowej po antybiotykoterapii lub infekcji, ale ich stosowanie wymaga konsultacji z pediatrą. Najpopularniejsze szczepy dla dzieci to Lactobacillus rhamnosus GG, Bifidobacterium lactis oraz Saccharomyces boulardii. Dawkowanie dla dzieci 3-6 lat to 1-2 miliardy CFU dziennie, dla 7-12 lat - 2-5 miliardów CFU. Przeciwwskazaniem do suplementacji są schorzenia wymagające hospitalizacji lub intensywnej terapii. Leczenie biegunki z krwią to uzupełnienie, a nie substytut terapii medycznej.

Rozwijając profilaktykę, warto rozważyć wprowadzenie diety eliminacyjnej pod kontrolą dietetyka klinicznego, jeśli podejrzewasz reakcję pokarmową. Monitorowanie częstotliwości wypróżnień - dla dzieci normalny odstęp to 2-3 dni - może wymagać korekty diety. Przechowywanie zdjęcia stolca z krwią do pokazania lekarzowi może pomóc w rozpoznaniu przyczyny i służyć jako dowód przy dalszej diagnostyce. Unikanie samodzielnego leczenia lekami przeciwbiegunkowymi pozwala uniknąć ryzyka niwotowego i nieprawidłowej diagnozy.

FAQ - najczęściej zadawane pytania rodziców o krwistą biegunkę u dziecka

W tej sekcji znajdą się odpowiedzi na najważniejsze wątpliwości dotyczące obecności krwi w stolcu u dzieci. Każda z odpowiedzi zawiera praktyczne kroki, które można podjąć od razu.

Czy krwawienie w stolcu u 5-miesięcznego dziecka karmionego piersią wymaga pilnej pomocy?

Każda obecność krwi u niemowląt poniżej 3 miesiąca życia wymaga natychmiastowej konsultacji pediatry. Gwałtowny ból brzucha, gorączka powyżej 38°C, powtarzające się wymioty czy utrata masy ciała są konkretnymi czynnikami alarmującymi. Diagnostykę należy przeprowadzić niezwłocznie - wystarczy wizyta u lekarza rodzinnego lub pediatry, który zleci posiew z kału z antybiogramem. Biegunka z krwią u dzieci w tym wieku nigdy nie powinna być ignorowana.

Jak rozróżnić alergię pokładową od infekcji przy krwistej biegunce?

Rozróżnienie tych dwóch stanów opiera się na charakterze objawów i towarzyszących objawach. Alergia pokładowa objawia się biegunką po nowym pokarmie, brakiem gorączki oraz szybkim ustąpieniem objawów po odstawieniu produktu. Infekcja przewodu pokarmowego daje toksyczny stolec, gorączkę, ból brzucha i wymioty. W pierwszym przypadku diagnostyka opiera się na obserwacji diety, w drugim - na posiewie z kału z antybiogramem oraz badaniu na krew utajoną. Krwista biegunka u dziecka może wystąpić jako objaw zarażenia pierwotniakiem - np. amebą lub pełzakiem czerwonki.

Czy można przyjąć probiotyk przy biegunkach z krwią?

Probiotyk należy stosować wyłącznie pod kontrolą lekarza, ponieważ krwawienie wymaga precyzyjnej diagnozy przed wprowadzeniem suplementacji. Przed jakąkolwiek terapią należy zadbać o nawadnianie elektrolitami - to podstawa leczenia. Niezwłocznej wizyty u lekarza wymaga każda biegunka, która wybudza malucha w nocy, towarzyszy jej gorączka, bóle kończyn, utrata masy ciała. Unikanie samodzielnego leczenia lekami przeciwbiegunkowymi czy przeciwzapalnymi jest istotne dla prawidłowego przebiegu leczenia.

Kiedy krew w stolcu może świadczyć o nowotworze?

Niektóre sygnały alarmujące wskazujące na możliwość nowotworu to krwawienie niespokojne, zmiana koloru stolca na ołówkowy, utrata masy ciała bez przyczyn oraz ból brzucha nawracający. W takich przypadkach konieczne są badania dodatkowe: posiew kału z ustaleniem wrażliwości na antybiotyki, badanie na krew utajoną, USG jamy brzusznej, tomografia komputerowa, magnetyczny rezonans oraz endoskopia przy krwistej biegunce. Stolec ołówkowy może być objawem raka, dlatego każdą taką zmianę należy przeprowadzić w szpitalu.

Jak długo trwać ma leczenie przy chorobie Leśniowskiego-Crohna?

Choroba Leśniowskiego-Crohna to choroba o podłożu zapalnym, wymagająca długoterminowego leczenia farmakologicznego. U dziecka terapia obejmuje kilka etapów: eliminację przyczyn (dieta, antybiotyki), terapię modulującą układ immunologiczny oraz regularne monitorowanie stanu zapalnego. Czasami nie wystarczy farmakoterapia, bywa że niezbędna jest interwencja chirurgiczna. Diagnoza wymaga kolonoskopii, a leczenie - stałego nadzoru gastroenterologa.

Czy szczelina odbytu u dziecka może powodować krwawienie?

Tak, szczelina odbytu jest częstą przyczyną występowania krwi w stolcu u dzieci. Uszkodzenie błony śluzowej może być spowodowane zaparciem lub wstrzymywaniem oddawania stolca. Ryzyko jest większe u dzieci rozpoczynających edukację przedszkolną oraz u dzieci, które mają problemy z toaletą w miejscach publicznych. Postępowanie zakłada obejrzenie okolicy odbytu, a w razie potrzeby - wizytę u pediatry w przypadku odmowy współpracy. Dla dzieci poniżej 3 miesiąca życia każda ilość krwi w stolcu jest wskazaniem do pilnej wizyty lekarskiej.